الميرزا عبد الله أفندي الأصبهاني ( مترجم : ساعدي )
518
رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي )
وى را به علم و فضل و فقاهت مىشناخته و مردم را در پيروى از احكام شرع به وى ارجاع مىداده است « 1 » . مؤلف گويد : از آثار او رسالهاى است در مسائل چندى از فقه كه با فقهاى عصرش كه به اعتقاد او بر خلاف واقع فتوا دادهاند گفتگو داشته است از جملهء آن اعتراضات مربوط به مسئله حكم عرق شيرهء متنجس است و اين رساله خالى از فايده و تحقيق نبوده است و من بخشى از آن را در استرآباد ديدهام . از تأليفات او رساله است در تحقيق مسئلة الوصية بالمال از ارشاد علّامه و من اين رساله را به خط او در قريه خسروشاه تبريز ديدهام . وى در اين رساله تحقيقات ارزندهاى را ايراد كرده است و تعليقات زيادى هم بر آن نوشته است . در اصفهان نسخهاى از شرح قواعد شيخ على جد او را ديدهام و اين نسخه به خط شيخ لطف اللّه مترجم حاضر بوده كه تعليقات بسيارى هم به خط خود بر آن مرقوم داشته است ؛ علاوه بر اينها تحقيقات و تأليفات ديگرى هم داشته كه من همه آنها را به خط او ديدهام . از تاريخ عالمآرا استفاده مىشود كه شيخ لطف اللّه در اوائل سال 1032 ه . ق . تقريبا پنج سال پيش از وفات شاهعباس درگذشته است و وفات او اندكى پيش از آنكه شاهعباس ، بغداد را فتح كند اتفاق افتاده است . اسكندر بيك مؤلف تاريخ عالمآرا در تاريخ وفاتش گفته است « * » .
--> - و هادى الورى نجل التقى معدن النقى * على خفير الخلق فى القفرات و بالحسن الاصل الاصيل بعسكر * ابى العز و الخيرات و البركات به صاحب هذا العصر اعنى محمدا * اى الخاتم الثانى لخير وصات انلنى انلنى بغيتى بولائهم * وصل عليهم افضل الصلوات و شفعهم فى عبد عبد عبيدهم * عبيدك لطف اللّه فى العرصات و بالباقر البناء كاتب هذه ال * حروف وقاه البارى العثرات ( 1 ) - امل الآمل ، ج 1 ، ص 136 . ( * ) مؤلف عالمآرا را در ذيل وقايع سال 1032 كه مقارن با سال سى و هفتم جلوس شاهعباس -